Najpierw wesele. Pojechaliśmy samochodem (a nie jak było wcześniej planowane autokarem z innymi). Ślub był w pięknej bazylice, wzruszyłam się, jak zobaczyłam Ich takich uśmiechniętych idących do ołtarza, przepiękna chwila. Potem wesele - super! Wybawiłam się jak nigdy, a to dzięki M., K., D., A., P., P., B., E., Ł., M. Parkiet był nasz do białego rana! Niestety z powrotem były problemy, gdyż nasza maszyna odmówiła posłuszeństwa i musieliśmy wracać autokarem (a nad nią dalej głowią się specjaliści...) W tym miejscu ogromne dzięki za świetną zabawę! :********** ♥
Po weselu powrót do szarej rzeczywistości - praca, praca, praca. Bardzo się staram, choć nie wszyscy to doceniają, ale mówi się trudno, sama świata nie zbawię.
W weekend widziałam się z P., chciał mnie gdzieś zabrać, ale przekonałam Go, żebyśmy posiedzieli u mnie. Było miło, porozmawialiśmy, obejrzeliśmy "Wybacz, ale będę Ci mówiła Skarbie" (chciałabym tak mówić, ale nie wiem, czy to kiedykolwiek nastąpi...)
Wolne dni szybko minęły i znowu trzeba było wracać do pracy. W piątek miałam jechać na zjazd i szkolenie, przenocować u M. i w sobotę wieczorem po zajęciach P. miał przyjechać i odwieźć mnie do domu. Jednak nic z tych planów nie wyszło. Zjazd odwołany, bo podobno wykładowcom termin nie pasował(?), a prowadząca szkolenie się rozchorowała. Na zjazd jadę w tym tygodniu, mam nadzieję, że tym razem się odbędzie. Tym sposobem weekend był nudny, nie spotkałam się z P., choć taki był plan. W ogóle teraz On się nie odzywa, a ja nie wiem dlaczego. Nie chcę za każdym razem pierwsza zaczynać rozmowy, bo wyjdzie na to, że się narzucam.
Ostatni tydzień w pracy upłynął pod znakiem uroczystości szkolnych. Najpierw DEN, przyjemna uroczystość, po raz pierwszy dostałam kwiaty, a nie dawałam ich innym nauczycielom, miłe uczucie :). We wtorek było ślubowanie I kl. gimnazjum. Potem już tylko środa, było mało osób w szkole, bo prawie całe gimnazjum pojechało na wycieczkę do stolicy. A jak to mówią "środa minie, tydzień zginie". U mnie sprawdza się doskonale, gdyż czwartki mam wolne :) Piątek to dzień sprawdzania wiedzy uczniów w formie pisemnej, if You know, what I mean ;).
I nastał kolejny weekend, z którym wiązałam wielkie nadzieje na towarzyskie spotkania, imprezy itp. Niestety, wyszło jak zwykle. Wczoraj cały dzień sprzątałam, wieczorem nie dałam rady ruszyć ręką ani nogą, ale z efektu jestem zadowolona. Ciekawe tylko na jak długo ten efekt pozostanie :D. A do dnia dzisiejszego nawiązuje tytuł notki, było nudno, smutno, bo gdzie się nie obejrzę, widzę jakieś zakochane pary, buziaczki, serduszka, a ja wiecznie sama. Wszyscy dookoła pytają, dlaczego nie mam chłopaka, a ja nie umiem odpowiedzieć na to pytanie. Przecież tak bardzo chcę kogoś mieć, kochać, miłością bezgraniczną, do końca świata i jeden dzień dłużej, ale nie ma nikogo takiego. Każdy traktuje mnie co najwyżej jak koleżankę. Codziennie myślę o tym, co mają dziewczyny, które są w związkach, a czego mi brakuje? Naprawdę nie wiem :/ To tak strasznie boli. Z każdym dniem coraz bardziej. I nigdy nie przestanie. :(
Konia z rzędem temu, kto dotrwał do końca tej chaotycznej notki.
Kokosowa :((
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz